Επιτελική Σύνοψη

Σχέδιο δράσης δικτύου

Αντικείμενο Και Στόχοι Της Δράσης

Αντικείμενο της Δράσης είναι η Δημιουργία Δικτύου Συνεργαζόμενων Φορέων σε Θέματα Τουριστικής Προβολής και Ανάπτυξης. Στόχος της Δράσης είναι η δημιουργία της κατάλληλης Δομής Υποστήριξης των Μελών του Δικτύου και προβολής και δημοσιότητας του Έργου.

Στους στόχους του Δικτύου Συνεργαζόμενων Φορέων περιλαμβάνονται:

•        Δημιουργία τουριστικής προϊοντικής ταυτότητας για την Περιοχή Παρέμβασης.

•        Σχεδιασμός και καθοδήγηση των εμπλεκομένων στη κατεύθυνση της δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου τουριστικού προϊόντος.

•        Επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου.

•        Καλλιέργεια τουριστικής συνείδησης στην τοπική κοινωνία και καθολική ενεργοποίηση του τουριστικού παράγοντα.

 

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΙΚΤΥΩΝ

ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΙΚΤΥΩΝ

Με τον όρο «δίκτυα» επιχειρήσεων αναφερόμαστε σε συνεργασίες τριών τουλάχιστον επιχειρήσεων, με στόχο την υλοποίηση πολύπλοκων ενεργειών που αυτόνομα η κάθε μία δεν μπορεί να υλοποιήσει, καθώς δεν διαθέτει την απαιτούμενη τεχνογνωσία ή τους πόρους (κεφάλαια, χρόνος, διαθέσιμο ανθρώπινο δυναμικό) που απαιτούνται.

Οι επιχειρήσεις που συμμετέχουν σε δίκτυα επιχειρήσεων  συνάπτουν κοινή σύμβαση συνεργασίας για να υλοποιήσουν εξαρχής προδιαγεγραμμένες δράσεις εντός συγκεκριμένου χρονικού ορίζοντα. Αυτά τα δίκτυα επιχειρήσεων ενσωματώνουν ποικίλα χαρακτηριστικά και μπορούν να έχουν τη μορφή υπεργολαβιών, στρατηγικών συμμαχιών αλλά και συμφωνιών μεταφοράς τεχνογνωσίας.

Η «γέννεση» ενός φυσικού δικτύου γίνεται με πρωτοβουλία μιας επιχείρησης, η οποία αναλαμβάνει έναν –κοινά αποδεκτό- ηγετικό ρόλο. Ένα επιτυχημένο δίκτυο μπορεί να μετεξελιχθεί σε κοινωνικό κεφάλαιο και σε cluster, καλλιεργώντας σταδιακά τα στοιχεία της εταιρικότητας. Δύο είναι οι κυρίαρχες μορφές συνεργασιών: τα δίκτυα (networks) και οι συμπράξεις (partnership). Εξαιτίας κυρίως των προϋποθέσεων που θέτουν τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα χρηματοδότησης, το σχήμα των συμπράξεων επιλέγεται σε πολλές περιπτώσεις. Οι συμπράξεις ενδέχεται να προκύψουν από υφιστάμενα δίκτυα αλλά μερικές φορές, μέσα από τις συμπράξεις ενδέχεται να δημιουργηθούν νέα δίκτυα.

Η δικτύωση αποτελεί ένα σύστημα αρχών και ενεργειών που βασίζεται σε νέες μορφές συλλογικής δράσης και παρέμβασης. Διαμορφώνει μια ευρύτερη δυναμική για την αντιμετώπιση των κοινωνικών και οικονομικών αναγκών της κοινωνίας, οι οποίες δεν καλύπτονται από ατομικές, ασυντόνιστες και αποσπασματικές δράσεις.

Με αυτήν την έννοια, η δικτύωση προϋποθέτει τη δημιουργία δεσμών μεταξύ ομάδων ή/και ατόμων, με στόχο την επίτευξη ποικίλων ωφελημάτων, τα οποία προκύπτουν από τη μεταξύ τους συνεργασία, καθώς και από τη δημιουργία οικονομιών κλίμακας. Επιπλέον, η δικτύωση επιτρέπει την από κοινού αντιμετώπιση του οικονομικού κόστους, με το οποίο κάθε ενδιαφερόμενος θα επιβαρυνόταν. Επίσης, με τη δικτύωση μπορούν οι συνεργαζόμενοι να προωθήσουν αποτελεσματικότερα, είτε τις θέσεις τους, είτε τα αιτήματα τους. Τέλος, η δικτύωση μπορεί να αναφέρεται τόσο στην άμεση συνεργασία ατόμων, ομάδων ή φορέων, όσο στην έμμεση επαφή, για παράδειγμα μέσω της ηλεκτρονικής τους διασύνδεσης.

ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΤΥΩΝ

Τα δίκτυα χαρακτηρίζονται από:

• Κοινή Στρατηγική: Τα μέλη του δικτύου πρέπει να έχουν κοινό στρατηγικό στόχο. Στα επιχειρηματικά δίκτυα ο στόχος είναι η βιωσιμότητα και η κερδοφορία της επιμέρους επιχείρησης αλλά και η αντιμετώπιση του ανταγωνισμού.

  • Βασικές δεξιότητες: Κάθε επιχείρηση που συμμετέχει σε κάποιο δίκτυο προσθέτει μία αξία στο τελικό αποτέλεσμα ανάλογα με αυτό που εκείνη ξέρει να κάνει καλύτερα.

• Σαφή συμφωνία: Tο είδος της συμφωνίας μπορεί να είναι από ένα τυπικό και αυστηρό συμβόλαιο έως και άτυπη προφορική συμφωνία.

• Eμπιστοσύνη: Βασική προϋπόθεση της συνεργασίας είναι η εμπιστοσύνη. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να υπάρχει η πεποίθηση μεταξύ των επιχειρήσεων ότι οι οποιεσδήποτε κινήσεις ή δράσεις πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του κοινού συμφέροντος το οποίο δεν αντιβαίνει στο ατομικό συμφέρον.

• Tεχνολογία: H ανάπτυξη της τεχνολογίας επιτρέπει την άμεση μεταφορά πληροφοριών από επιχείρηση σε επιχείρηση και μειώνει δραστικά το χρόνο και το κόστος των συναλλαγών, επιτρέποντας σε ξεχωριστές επιχειρήσεις να συμπεριφέρονται ως μία.

Η εγκαθίδρυση των Δικτύων αποσκοπεί συνήθως:

  • Στο συντονισμό πολιτικών και δράσεων που υλοποιούν οι διάφοροι φορείς και παράγοντες σε τοπικό επίπεδο προκειμένου να αποφευχθεί η επικάλυψη και η διπλή υλοποίηση έργων ή υπηρεσιών.
  • Στην επικοινωνία, επίγνωση και τη διάδοση της πληροφορίας ανάμεσα στα μέλη.
  • Στην καλύτερη αντιπροσώπευση και συμμετοχή των ωφελούμενων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Στη συμμετοχή και ουσιαστική ενασχόληση στη διαδικασία του σχεδιασμού των «ανώτερων» διοικητικών επιπέδων (περιφερειακών, εθνικών) και την άσκηση επιρροής στο κεντρικό επίπεδο.

 Ο τοπικός ή χωρικός περιορισμός του Δικτύου, πέρα από τα διοικητικά κριτήρια, ενδέχεται να προέρχεται και από άλλους παράγοντες όπως:

  • Η γεωγραφία της περιοχής-στόχου (θέση, υποδομές, προσπελασιμότητα).
  • Η ιστορία και τα κοινωνικά χαρακτηριστικά της περιοχής-στόχου.
  • Η οικονομία της περιοχής – στόχου.
  • Το εύρος και η δυνατότητα του συντονιστή – εταίρου.

ΜΕΛΗ ΚΑΙ ΜΟΡΦΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τα πρόσωπα τα οποία συμμετέχουν στα Δίκτυα μπορεί να είναι:

  • Τοπικές, νομαρχιακές και περιφερειακές αρχές ή αντιπροσωπευτικά σχήματα αυτών.
  • Εθνικές αρχές μέσω των τοπικών τους αντιπροσώπων.
  • Δημόσιοι φορείς, αρμόδιοι για θέματα ανάπτυξης και απασχόλησης.
  • Ιδιωτικές εταιρίες.
  • Συνδικάτα.
  • Μη κυβερνητικοί και μη κερδοσκοπικοί φορείς.
  • Επιμελητήρια και επαγγελματικές ενώσεις.
  • Εκπαιδευτικά ιδρύματα καθώς και ινστιτούτα έρευνας και τεχνολογίας, τα οποία δύνανται να υλοποιούν έρευνες για την ανάπτυξη και την απασχόληση ή να υποστηρίξουν τη μεταφορά τεχνογνωσίας.

Ο τύπος των φορέων που δύναται να συμμετέχουν σ’ ένα δίκτυο δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί εκ των προτέρων. Παρόλα αυτά, μπορεί να θεωρηθεί ως βασική αρχή ότι, οι συμμετέχοντες θα πρέπει να διαθέτουν γνώση του αντικειμένου, εξειδίκευση, επάρκεια και θέληση. Όσον αφορά τον αριθμό των συμμετεχόντων, αυτός θα προκύψει από δύο αμφιλεγόμενα κριτήρια: από τη μία, το βάθος της αντιπροσώπευσης και από την άλλη, το μέγεθος το οποίο μπορεί να διαχειριστεί.

Ο τύπος της συνεργασίας σ’ ένα δίκτυο μπορεί να λάβει τη μορφή της ανεπίσημης ή της επίσημης συνεργασίας. Κάθε ένας από αυτούς τους τύπους έχει τα δικά του πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Πολλές επιτυχημένες συνεργασίες συνήθως αποκτούν κάποιου είδους τυπική μορφή και όλα τα συνεργαζόμενα μέλη συνάπτουν συμφωνίες συνεργασίας στο πλαίσιο των οποίων μορφοποιούνται τα αντικείμενα, οι στόχοι και οι τρόποι εργασίας.

Επίσης, ξεκαθαρίζονται οι οικονομικές δεσμεύσεις και οι ευθύνες που αναλαμβάνουν τα μέλη προκειμένου να παραχθούν τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες που σχετίζονται με το Δίκτυο. Παρόλα αυτά, η απόφαση για τη μορφή της συνεργασίας εξαρτάται από μια σειρά παραγόντων όπως: ο τύπος των παρεμβάσεων που το Δίκτυο θα αναλάβει, οι συνθήκες για τη χρηματοδότηση των δράσεων, η ύπαρξη συνθηκών συνεργασίας στην περιοχή κλπ.

Μερικά ζητήματα τα οποία δεν θα πρέπει να αγνοηθούν όταν επιλέγεται η τυπική μορφή συνεργασίας περιλαμβάνουν:

  • Τον υπολογισμό του κόστους σχεδιασμού, διαπραγμάτευσης, παρακολούθησης και εφαρμογής των προδιαγραφών και προϋποθέσεων της συμφωνίας.
  • Την δυνατότητα ευελιξίας σε σχέση με τους σκοπούς του προγράμματος καθώς και η δυνατότητα τροποποιήσεων ή προσθηκών σε περίπτωση αλλαγής κάποιων παραμέτρων.
  •  Την αφοσίωση στα συμφωνηθέντα.
  • Την πρόβλεψη διαδικασιών για τη διευθέτηση διαφωνιών και συγκρούσεων ανάμεσα στα μέλη. 

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ

Η μεθοδολογία της λειτουργίας των Δικτύων βασίζεται κατά κύριο λόγο στην αμφίδρομη επικοινωνία. Για να είναι η λειτουργία αποτελεσματική, θα πρέπει οι στόχοι του Δικτύου να είναι απόλυτα σαφείς και να ανταποκρίνονται επίσης σε απόλυτα σαφείς και συγκεκριμένες ανάγκες.

Η ελληνική και διεθνής εμπειρία έδειξε ότι οι παρακάτω αρχές διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο σχεδιασμό ενός δικτύου Φορέων:

  • Προσέγγιση από κάτω προς τα πάνω. Οι στόχοι του Δικτύου βασίζονται στις ανάγκες των ομάδων – στόχου τοπικά και περιφερειακά.
  • Σχεδιασμός και ανάπτυξη υπηρεσιών, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες των τοπικών αγορών.
  • Διασφάλιση της ενεργούς συμμετοχής όλων στο σχεδιασμό, την υλοποίηση και την ανάπτυξη των δράσεων.
  • Σταδιακή προσέγγιση. Το αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με σταδιακά βήματα, ιεραρχημένα ως προς την αποτελεσματικότητα και χρονικά ορισμένα.
  • Ανατροφοδότηση και επαναπροσδιορισμός των δράσεων. Όταν η δράση που έχει σχεδιαστεί δεν φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα, συζητείται και ανασχεδιάζεται.
  • Επεξεργασία εναλλακτικών προσεγγίσεων. Όταν η λειτουργία ανακόπτεται από τις δυσκολίες που ανακύπτουν, τότε αναπτύσσονται εναλλακτικά σχέδια και λύσεις των προβλημάτων.
  • Ενίσχυση του τοπικού χαρακτήρα των πρωτοβουλιών. Είναι σημαντικό να δίδεται ιδιαίτερη σημασία στις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας (ή των τοπικών ομάδων που έχουν άμεσο συμφέρον από τη λειτουργία του Δικτύου), γεγονός που θα χαρακτηρίζει το σχεδιασμό και τις ενέργειες του Δικτύου.
  • Σχεδιασμός, οργάνωση και συστηματοποίηση των διαδικασιών. Το Δίκτυο συστήνεται για ένα συγκεκριμένο σκοπό και στόχο. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, συστήνεται Συντονιστική Επιτροπή και αποτυπώνονται σε κείμενο η περιγραφή των στόχων, το πλαίσιο του χρονοδιαγράμματος, η μεθοδολογική προσέγγιση, καθώς και οι ομάδες εργασίας. Επιπλέον, αναπτύσσεται ο τρόπος επικοινωνίας μεταξύ των μελών, ορίζονται οι δράσεις του Δικτύου και περιγράφονται τα εργαλεία που θα χρησιμοποιηθούν.
  • Εφαρμογή διαφοροποιημένων μηχανισμών ενεργοποίησης και κινητοποίησης ανάλογα με τους στόχους και τις ανάγκες. Τις περισσότερες φορές, τα δυνητικά μέλη ενός δικτύου προσεγγίζονται ξεχωριστά, με επιμονή, με δημιουργία και παράλληλη αξιοποίηση κινήτρων συμμετοχής, καθώς και με έμφαση στην ιδιαίτερη προσπάθεια ανάδειξης της σημασίας της δικτύωσης, της συνεργασίας και των κοινών δράσεων. 

Μέθοδοι  Του Δικτύου

Οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί το Δίκτυο αποσκοπούν στο να επιλέξει τα μέλη του, να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία του, να προωθήσει την συμπληρωματικότητα των δράσεων του, να εξασφαλίσει τη σωστή χρήση των οικονομικών του πόρων, καθώς και να φροντίσει για τη διάχυση των αποτελεσμάτων του Δικτύου και την πληροφόρηση του κοινού. Αυτές είναι:

Επικοινωνία

Τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για την προσέλκυση στο Δίκτυο φορέων ή ατόμων είναι οι επαφές μέσω τηλεφώνου, επιστολών ή/και ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, οι ατομικές συναντήσεις, η δημιουργία και χρήση ενημερωτικού υλικού και υλικού τεκμηρίωσης για τους στόχους του Δικτύου, η δημιουργία κινήτρων συμμετοχής (π.χ. η θετική δημοσιότητα των φορέων, η ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού τους, οι συνεργασίες κ.α.), η μεταφορά τεχνογνωσίας και η ανταλλαγή πολύτιμων εμπειριών και γνώσεων.

Καθορισμός στόχων

Η ενεργή εμπλοκή και δράση των μελών του Δικτύου στη λειτουργία του μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο εφόσον γνωρίσουν και συνειδητοποιήσουν τα μέλη τη σοβαρότητα των στόχων και το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει το κάθε μέλος στην επίτευξή τους. Για το λόγο αυτό, το Δίκτυο θα πρέπει να έχει στη διάθεση του:

  • Ένα κείμενο βάσης, το οποίο μπορεί να είναι το καταστατικό του Δικτύου, μια διακήρυξη, ένα ιδιωτικό συμφωνητικό κ.λπ.
  • Υλικό τεκμηρίωσης των στόχων του που θα περιλαμβάνει στοιχεία όπως: καταγραφή της υφιστάμενης κατάστασης με ποιοτικά και ποσοτικά στοιχεία, θέματα νομοθεσίας, στοιχεία και εκθέσεις από Παρατηρητήρια.
  • Πρωτόκολλο συνεργασίας, υπογεγραμμένο από τα μέλη του Δικτύου.
  • Εργαλεία επικοινωνίας μεταξύ των μελών, τα οποία μπορεί να είναι: η χρήση τηλεφώνου, η αλληλογραφία, το φαξ, τα mailing lists, τα fora, το extranet, το intranet κ.λπ.
  • Μεθοδολογία λειτουργίας του Δικτύου, η οποία μπορεί να έχει διάφορες μορφές ανάλογα με το σκοπό του.

Προγραμματισμός

Τα Δίκτυα βασίζονται στη συμφωνία των εμπλεκομένων μελών για να θέσουν κοινούς στόχους και να αναλάβουν κοινές δράσεις. Για το λόγο αυτό, οι κοινοί στόχοι και δράσεις πρέπει να καταγράφονται με σαφήνεια.

Βασικό εργαλείο είναι ένα σχέδιο λειτουργίας του Δικτύου με χρονοδιαγράμματα δράσεων κα τα αποτελέσματα του. Η σαφήνεια είναι σημαντική, έτσι ώστε να μη δημιουργούνται λανθασμένες προσδοκίες στα μέλη, το κοινό ή τους δυνητικούς χρηματοδότες του Δικτύου. Το χρονοδιάγραμμα των δράσεων θα πρέπει να περιγράφει με ακρίβεια τις προβλεπόμενες δαπάνες και τον ορισμό των υπευθύνων για κάθε δράση.

Επιπρόσθετα, κρίνεται αναγκαίο να αναπτυχθούν ομάδες ή μέλη παραλαβής των δράσεων και των ενεργειών, δηλαδή μέλη του Δικτύου, τα οποία θα είναι επιφορτισμένα με τον έλεγχο της ορθότητας των δράσεων του Δικτύου, μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας και με εύλογο κόστος.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Μέσα από την ανάλυση μίας σειράς μελετών περίπτωσης που αφορούσαν δράσεις δικτύωσης που αναπτύχθηκαν στην Ελλάδα και το εξωτερικό, διαμορφώθηκαν ορισμένα συμπεράσματα και γενικές αρχές οι οποίες μπορούν να βρουν εφαρμογή στην ανάπτυξη δικτύων στην Ελληνική πραγματικότητα:

  • Τα δίκτυα είναι συνήθως πρωτοβουλίες που προκύπτουν από μίαή περισσότερες βασικές ανάγκες.
  • Είναι απαραίτητη η ανάπτυξη κατάλληλης κουλτούρας στηριγμένης σε ξεκάθαρες σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και συνεργασίας.
  • Η ανάπτυξη Προγραμμάτων δράσης με ολοκληρωμένο χαρακτήρα και συγκεκριμένη στρατηγική αποτελούν προαπαιτούμενο για την επιτυχία των δράσεων δικτύωσης. Η διατύπωση ξεκάθαρων στόχων και μεθόδων συλλογικής δράσης για την επίτευξή τους αποτελεί τη βάση στην οποία θα πρέπει να στηριχθούν.
  • Στις περισσότερες των περιπτώσεων η παρουσία ενός ενδιάμεσου  υποστηρικτή του Δικτύου είναι κρίσιμος παράγοντας επιτυχίας σε όλα τα στάδια, από τις προπαρασκευαστικές ενέργειες προώθησης της έννοιας,  έως το στήσιμο και την αρχική του λειτουργία.
  • Τα δίκτυα μπορούν να έχουν ανοικτό χαρακτήρα με συγκεκριμένα όμως κριτήρια αξιολόγησης των νέων μελών.
  • Η διαμόρφωση μίας σαφούς οργανωτικής δομής είναι ενισχυτική της αποτελεσματικής του λειτουργίας, αλλά δεν είναι απαραίτητο να είναι αυστηρή αυτή η δομή. Η διαμόρφωση σχέσεων εμπιστοσύνης και συνεργασίας είναι η πρώτη απαίτηση και η διαμόρφωση τυπικής δομής ακολουθεί.
  • Η χρηματοδότηση των δικτύων από επιχορηγήσεις αποτελεί το έναυσμα για την δημιουργία τους. Η ιδιωτική χρηματοδότηση αποτελεί όμως βασικό όρο για τη συνέχειά τους.

Η υλοποίηση «soft» ενεργειών οριζόντιου χαρακτήρα (κοινή προβολή, συμμετοχή σε εκθέσεις, φυλλάδια κ.λπ.) μπορούν να αποτελέσουν το πειραματικό στάδιο λειτουργίας του Δικτύου. Μέσα από αυτές τις ενέργειες μαθαίνουν τα μέλη να συνεργάζονται και να αναπτύσσουν κατάλληλες σχέσεις επικοινωνίας και εμπιστοσύνης.

ΟΦΕΛΗ ΤΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ

Η επιχειρηματική Δικτύωση, εκτός από στρατηγική και μέσο επικοινωνίας, είναι επίσης μέσο διαχείρισης ή αντιμετώπισης τοπικών προβλημάτων, όπως επίσης και ανταλλαγή πληροφόρησης και τεχνογνωσίας, στήριξη κοινών δράσεων, παράλληλη κινητοποίηση για μία δράση, διάδοση των ιδεών και αποτελεσμάτων ενός δικτύου.

Επιπρόσθετα, η δικτύωση μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός ευαισθητοποίησης και πίεσης για την αντιμετώπιση δύσκολων καταστάσεων με πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα. Ένα καλά δομημένο δίκτυο:

  • Διευκολύνει την ανταλλαγή εμπειριών, απόψεων και λύσεων, βοηθώντας στη συγκρότηση μίας πιο ολοκληρωμένης και συνολικής προσέγγισης των θεμάτων.
  • Διευκολύνει τη διάδοση των Καλών Πρακτικών, την ανάδειξη στρατηγικών για την προώθηση της επιχειρηματικότητας.
  • Προστατεύει από αλληλοεπικαλύψεις και εξασφαλίζει την ορθολογικότερη διαχείριση των πόρων.
  • Εξασφαλίζει τον πολλαπλασιασμό των θετικών δράσεων και τη διάχυση των αποτελεσμάτων λειτουργίας των δομών.
  • Διευκολύνει την αποτελεσματικότερη προώθηση των υπηρεσιών των δομών στις τοπικές κοινωνίες και αγορές.
  • Βοηθά στη συγκρότηση ενός ενιαίου λόγου των κοινωνούντων μελών του δικτύου.
  • Προωθεί αποτελεσματικά τις συνεργασίες, τυπικής και άτυπης μορφής.
  • Εξασφαλίζει σταθερό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ φορέων, γεγονός που αναβαθμίζει την ποιοτική και ποσοτική τους παρέμβαση και την ανάπτυξη θετικών δράσεων υπέρ της επιχειρηματικότητας σε τοπικό επίπεδο.

Ο αποτελεσματικός σχεδιασμός της δικτύωσης προσφέρει σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο:

  • Αξιοποίηση στο μέγιστο δυνατό των κοινωνικών και οικονομικών πόρων σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
  • Ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των μηχανισμών πρόληψης και αντιμετώπισης των προβλημάτων μέσα από συντονισμένες και συμπληρωματικές δράσεις πληροφόρησης και συμβουλευτικής.
  • Ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και ενεργοποίηση φορέων, ατόμων και τοπικών κοινωνιών, με στόχο την περαιτέρω προώθηση της επιχειρηματικότητας.

ΣΧΕΔΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ

Στη φάση της λειτουργίας των δικτύων αναδεικνύονται ζητήματα που σχετίζονται τόσο με το εσωτερικό περιβάλλον λειτουργίας του Δικτύου όσο και με τη δράση του σε σχέση με τους αποδέκτες του (υπηρεσίες ή προϊόντα που προσφέρει το Δίκτυο). Δείκτες όπως το ποσοστό των ενεργών φορέων στο σύνολο των συμμετεχόντων στο Δίκτυο, το ποσοστό των χρηστών-αποδεκτών που αξιοποιούν το Δίκτυο και ζητήματα όπως η συνεργασία του Δικτύου με άλλα δίκτυα ή άλλα επίπεδα προγραμματισμού αλλά και προσωπικό, πόροι και εργαλεία του Δικτύου διερευνώνται και αναλύονται στη φάση αυτή.

Κατά τη φάση αυτή και προκειμένου η λειτουργία των δικτύων να εστιάζει στις πραγματικές ανάγκες, καταρτίζεται Πρόγραμμα Δράσης. Για την έννοια του τοπικού ισχύουν κι εδώ όσα προαναφέρθηκαν σε σχέση με τη δικτύωση. Άλλα ζητήματα εδώ αφορούν στο ποσοστό των δικαιούχων αποδεκτών που θα αφορά, στη χρονική περίοδο που εκτείνεται, στη συμβατότητα με άλλα σχέδια (περιφερειακά, εθνικά), στο θεματικό εύρος του, κ.ο.κ.

Παράμετροι, επομένως, στις οποίες εστιάζει το ενδιαφέρον είναι:

  • Ενεργοποίηση φορέων.
  • Αποδέκτες του Δικτύου.
  • Ανθρώπινο δυναμικό, πόροι και οικονομικά.
  • Υποδομή και εργαλεία που αξιοποιεί το Δίκτυο.
  • Πρόγραμμα δράσης.
  • Συνεργασίες, αναγνώριση, εξασφάλιση υποστήριξης.
  • Ύπαρξη προδιαγραφών και μεθοδολογία για το σχεδιασμό δράσεων σε τοπικό επίπεδο.
  • Εξασφάλιση πόρων.
  • Χρονοδιάγραμμα.
  • Μέθοδοι παρακολούθησης και αξιολόγησης των Προγραμμάτων δράσης – απολογισμοί.
  • Δομές ή πρόσωπα επιφορτισμένα με το έργο της παρακολούθησης και αξιολόγησης.

Κυριότερα σχετικά συμπεράσματα αφορούν στα εξής:

  • Η τοπική ανάπτυξη του τουρισμού που αποτελεί σκοπό λειτουργίας του Δικτύου, πρέπει να βασίζεται σε στρατηγική και πρόγραμμα δράσης:Οι συνεργαζόμενοι φορείς οφείλουν να συνθέσουν μία ενιαία στρατηγική και πρόγραμμα δράσης προκειμένου να επιτελέσουν το στόχο του Δικτύου. Το πρόγραμμα δράσης είναι σκόπιμο να καταρτίζεται από το Δίκτυο και να διασφαλίζεται ότι, στο πλαίσιο αυτού, κάθε εταίρος έχει συγκεκριμένο ρόλο να αναλάβει και συγκεκριμένο «μερίδιο» στην επιτυχία του. Προκειμένου επίσης να εξασφαλιστεί η υποστήριξη του σχεδίου (πολιτική και χρηματοδοτική) θα πρέπει αυτό να συνδέεται και να έχει συνάφεια με το ευρωπαϊκό, εθνικό ή περιφερειακό κύκλο σχεδιασμού (εφόσον υπάρχει).
  • Το Πρόγραμμα Δράσης πρέπει να εστιάζει στο σύνολο των συντελεστών που αναπτύσσουν δραστηριότητα στον τουρισμό:Η επιχειρηματική πλευρά του τουρισμού (επιχειρήσεις, επενδύσεις κλπ) συνήθως συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον από πλευράς δράσεων. Ωστόσο, προκειμένου να επιτευχθεί η τοπική ανάπτυξη στον τομέα του τουρισμού θα πρέπει να μελετώνται εξίσου οι ανάγκες από την πλευρά της ζήτησης εργασίας (εργοδότες, επιχειρήσεις) αλλά και οι ανάγκες από την πλευρά της προσφοράς (εργαζόμενοι στον τουριστικό κλάδο, προμηθευτές κλπ) που προσφέρουν άμεσα υπηρεσίες ή προϊόντα. Επομένως το Πρόγραμμα Δράσης θα πρέπει, εκτός των άλλων, να περιλαμβάνει δράσεις για την καλύτερη οργάνωση και λειτουργία των τουριστικών καταλυμάτων, δράσεις για το προσωπικό τους καθώς και ενημέρωση – πληροφόρηση για τους έμμεσους συντελεστές του τουρισμού.
  • Η ακολουθούμενη μεθοδολογία νια τη σύνταξη Προγραμμάτων Δράσης θα πρέπει να εστιάζει στις ανάγκες της τοπικής αγοράς: Χωρίς να παραβλέπεται η ανάγκη ο τοπικός προγραμματισμός να μπορεί να ενταχθεί στον κύκλο προγραμματισμού σε ευρωπαϊκό, εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, θα πρέπει ωστόσο η ακολουθούμενη μεθοδολογία να εστιάζει στις ανάγκες της περιοχής και να αναδεικνύει τα κρίσιμα ζητήματα που την αφορούν. Προϋπόθεση είναι, ήδη από τη φάση της ανάλυσης της υφιστάμενης κατάστασης, να εξετάζονται σε βάθος κυρίως τα σημαντικότερα προβλήματα της περιοχής σε σχέση με την αγορά του τουρισμού.

Επιδιωκόμενα αποτελέσματα

Συνολικά, και βάσει των στρατηγικών στόχων που έχουν διατυπωθεί, η συνολική επίδραση των δράσεων δικτύωσης συνολικά στον τουριστικό κλάδο της περιοχής εντοπίζεται στα εξής σημεία :

  • Στο σαφή προσανατολισμό του τουριστικού κλάδου της περιοχής.
  • Στην ενημέρωση – επιμόρφωση των άμεσων και έμμεσων παραγόντων που ασχολούνται με τον τουρισμό.
  • Στην βελτίωση του κύκλου εργασιών των επιχειρήσεων μέσω της βελτίωσης της ποιότητας.
  • Στην προώθηση της καινοτομίας ως μέσο βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.
  • Στην αύξηση της απασχόλησης.
  • Στην εισαγωγή τεχνογνωσίας από την ιταλική πλευρά και αντίστροφα.

Κρίσιμοι Παράγοντες Επιτυχίας

Κρίσιμοι παράγοντεςεπιτυχίας στην δικτύωση φορέων αποτελούν:

  • Η δέσμευση των μελών για συστηματική συλλογική προσπάθεια, εντοπίζοντας τα εξής κύρια σημεία:
  • Η καθιέρωση μιας σαφούς οργανωτικής δομής και τρόπου λειτουργίας
  • Τη συγκέντρωση της προσπάθειας στην αντιμετώπιση συγκεκριμένων προβλημάτων που αντιμετωπίζονται από τις επιχειρήσεις και η δημιουργία κοινού προσανατολισμού και στόχων.
  • Την Έμφαση στην ορθή διατύπωση του μηνύματος για τα πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα που φέρνει η συνεργασία.
  • Την Αναφορά σε συγκεκριμένα επιτυχημένα παραδείγματα.

Η εκ των προτέρων καθιέρωση μίας σαφούς οργανωτικής δομής και μεθόδων διοίκησης μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τα δίκτυα στην εξ’ αρχής υιοθέτηση σαφών κανόνων και μεθόδων συνεργασίας, ώστε να μην προκύψουν προβλήματα έλλειψης συνεννόησης.

Η πρόβλεψη ενός κεντρικού οργάνου διοίκησης και περιφερειακών – ανεξάρτητων οργάνων ελέγχου, τα οποία θα είναι εκλεγμένα από την πλειοψηφία των μελών διασφαλίζει σε μεγάλο βαθμό:

  • Την κοινή αποδοχή.
  • Τη διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας.
  • Τη μεγαλύτερη δυνατή ευελιξία.
    • Ο χαρακτήρας του Δικτύου

Η διεθνής πρακτική και εμπειρία δεν δείχνει ότι ένα δίκτυο είναι περισσότερο αποτελεσματικό όταν αποτελείται από ένα συγκεκριμένο αριθμό μελών και δεν έχουν προκύψει συγκεκριμένα πρότυπα και δείκτες σύγκρισης.

Αυτό που διαφαίνεται είναι ότι όσο πιο ανοικτός είναι ο χαρακτήρας του Δικτύου, δηλαδή όσο πιο πολλά είναι τα μέλη του, και όσο μεγαλύτερη εξωστρέφεια το χαρακτηρίζει, τόσο περισσότερες είναι οι συνέργειες, η αποτελεσματικότητά του και η μεταφορά τεχνογνωσίας μεταξύ των μελών του.

  • Διαχρονικότητα & Βιωσιμότητα Δικτύων

Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της ατονίας και εγκατάλειψης της προσπάθειας από πλευράς των φορέων, λόγω ακριβώς της μη ορατής επίτευξης συγκεκριμένων αποτελεσμάτων. Για αυτό το λόγο ο συντονιστής καλείται να εξηγήσει με σαφήνεια, κατά τις προπαρασκευαστικές ενέργειες και καθ’ όλη τη διάρκεια ενεργοποίησης του Δικτύου, ότι τα αποτελέσματα θα είναι πιθανώς μακροπρόθεσμα και θα αρχίσουν να γίνονται ορατά μετά από κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα.

Το e-mail σας*


Δεν βρέθηκαν εκδηλώσεις

sitemap bridgetrad

Γεφύρι

Έχετε επισκεφτεί το Γεφύρι της Πολιτσάς;

Προσθέστε μια νέα απάντηση!

Logo Bridgetrad

Ενημέρωση! Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies και παρόμοιες τεχνολογίες.

Πρέπει να αποδεχτείτε τους όρους χρήσης και λειτουργίας για να προχωρήσετε. Όροι και προυποθέσεις

Αποδέχομαι